Het gaat om de balans

Leef jij in balans? Ik sta regelmatig te wiebelen. Mijn mind houdt niet zo van balans namelijk. Die wil het ene of het andere uiterste.

Één kant waarin ik kan doorslaan is te streng zijn voor mezelf en geen dingen meer doen waar ik echt zin in heb. Op de middelbare school heb ik erg in die doorgeslagen kant gezeten, waardoor ik een aversie tegen het woord discipline heb ontwikkeld. Één ding is zeker: ik wil nooit meer in die oude valkuil trappen. Mijn mind wil daarvoor zorgen door naar het andere uiterste te gaan. Die wil naar de speelse Marleen die alleen maar doet waar ze zin in heeft.

Ik heb mezelf in april een paar weken de opdracht gegeven alleen maar te doen waar ik zin in had. Ik werd daar erg blij van, het voelde heerlijk om zo mijn excitement te volgen! Echter, besefte ik wel dat ik zo niet altijd kon doorgaan. Ik vond het jammer dat ik zo traag vooruit ging met mijn eigen bedrijf. En als mensen een beroep op me deden dacht ik: moet ik dat nu wel doen? Ik heb er niet zo’n zin in. Ik voelde me bijna schuldig als ik iets deed waar ik niet zo’n zin in had. Kortom ik sloeg er (een beetje) in door.

Als spirituele teacher Abraham Hicks zegt: doe alleen waar je zin in hebt, dan denk ik bijna dat ze dat letterlijk bedoelt. Dat je echt altijd zo kunt leven. Het is natuurlijk een balans: soms doe je waar zin in hebt, soms niet. Soms ben je serieus, soms ben je speels. Soms heb je discipline en soms laat je de touwtjes even vieren. Aan je intuïtie kun je vragen wat voor nu het beste is. Er is geen enkele leefregel die voor elk moment geld.

Ik weet dat de balans voor mij eerder naar de serieuze kant slaat. Daarom is het goed om erop te letten om genoeg te spelen en dingen te doen waar ik zin in heb. Maar dat betekent niet dat ik mijn kwaliteiten niet meer mag waarderen en dat ik ineens een speelse lanterfanter moet gaan worden. Mijn discipline zorgt ervoor dat ik op tijd van huis vertrek, genoeg slaap en dagelijks mediteer. Dat is discipline vanuit liefde, het helpt me om mij lekker in mijn vel te voelen. Ik mag trots zijn op deze eigenschap.

Tijdens het schrijven kom ik erachter dat ik eigenlijk al best wel in balans leef haha. Ik verdeel mijn tijd goed tussen vrienden, m’n eigen bedrijf en PGB werk. Ik mag vaker stilstaan bij hoe goed ik eigenlijk al bezig ben. En wanneer de balans weer naar de serieuze kant slaat, roep ik mezelf gewoon weer liefdevol terug. Ik hoef daar niet bang voor te zijn, dat is normaal. Het streven naar balans betekent voor mij dat ik het niet langer perfect hoef te doen. Het zoeken naar balans is immers iets wat je je hele leven zult moeten blijven doen. Nooit uitgeleerd, hèhè wat een opluchting.

Intuïtie, op welke gebieden ben ik in balans? En op welke gebieden ben ik nog niet in balans? Wat kan mij helpen om meer in balans te leven? Mooie vragen om eens met je intuïtie over in gesprek te gaan.